Een van de grootste veranderingen die we de afgelopen jaren in onze media kunnen vieren, is de toenemende zichtbaarheid van LGBTQIA+-personen op het scherm. Maar hoe zit het met mensen wier seksualiteit niet in een van die labels past?
Tja, wat ben je...
Er zijn heel veel mensen die zichzelf niet helemaal als homo of hetero beschouwen – vooral mensen die aseksueel georiënteerd zijn of twijfelen over hun seksualiteit en moeite hebben om de juiste naam voor hun identiteit te vinden.
Filmmaker Christopher Stoudt heeft een interessant nieuw project om mensen die niet netjes in een bepaalde geaardheid passen, meer zichtbaarheid te geven: zijn video "I'm Graysexual", waarin hij zijn romantische leven als jonge grayseksuele man onderzoekt.
Grey Sexual
Grayseksueel is een term die het vloeiende gebied tussen mensen die wel en mensen die niet seksueel zijn, omvat. Hoewel grayseksualiteit meestal onder de paraplu van aseksualiteit valt, een brede term die veel verschillende identiteiten omvat, is het enigszins misleidend om grayseksuele mensen in dezelfde categorie te plaatsen als mensen die onder geen enkele omstandigheid seksuele aantrekking of seksueel verlangen ervaren.
Volgens het Asexual Visibility and Education Network ervaren grayseksuele mensen (of gray-A of gray-ace) normaal gesproken geen seksuele aantrekking, maar soms wel. Ze kunnen ook wel seksuele aantrekking ervaren, maar een lage seksuele drang hebben. Of ze kunnen seksuele aantrekking en drang ervaren, maar niet sterk genoeg om ernaar te handelen.
Het kunnen ook mensen zijn die van seks kunnen genieten en er behoefte aan hebben, maar alleen onder zeer beperkte en specifieke omstandigheden. Er zijn veel mogelijkheden.
Kortom, de term grayseksueel beschrijft mensen die niet vaak behoefte aan seks hebben, maar die soms wel seksuele aantrekking of seksueel verlangen ervaren – mensen die fluiditeit ervaren of niet duidelijk in de categorieën aseksueel of seksueel passen.
Graysexualiteit is geen gloednieuwe term – dit artikel van Frisky uit 2011 onderzoekt de persoonlijke ervaringen van twee vrouwen die zich identificeren als grayseksueel. Beide vrouwen genieten van bepaalde vormen van fysieke intimiteit, maar de manier waarop ze die gevoelens ervaren en uiten, verschilt aanzienlijk.
En dat is vrij gebruikelijk voor mensen die grayseksueel zijn. De ervaring kan vele vormen aannemen, maar er is ruimte voor ieders verhaal.
Ik weet zeker dat veel mensen zich zullen afvragen waarom je, als je jezelf als iemand met een fluïde seksualiteit beschouwt, überhaupt een label voor jezelf zou willen vinden. In haar artikel "The Questioning Continuum" deelde Joshunda Sanders, een medewerker van Bitch, hoe vervreemdend het kan zijn om niet in een van de bestaande categorieën te passen.
"Net als veel mensen verlang ik ernaar om in een keurige categorie te passen, en het irriteert me dat ik zo opensta voor de mogelijkheid van liefde in welke vorm dan ook. Maar een heel leven is een lange tijd om in conflict te zijn met jezelf," schrijft ze.
Het is belangrijk om ruimte te creëren voor mensen die niet duidelijk in labels passen, omdat hun identiteit en ervaringen echt zijn en ertoe doen. Het is een ongelooflijk gevoel om te ontdekken dat je niet de enige bent die iets meemaakt.
En mensen die genderfluïde zijn, zijn echt niet alleen. Veel mensen voelen zich zo – een recent onderzoek toonde aan dat 19% van de Britse volwassenen zich identificeert als iets anders dan volledig heteroseksueel of volledig homoseksueel. Dat zijn veel ervaringen die geen eenduidig label hebben.
Er zijn tot nu toe weinig gegevens over hoeveel mensen zich identificeren als grayseksueel, maar het creëren van een taal die grayseksualiteit beschrijft is noodzakelijk als we ooit willen begrijpen hoe grayseksualiteit er werkelijk uitziet.
Mensen met een fluïde seksualiteit worden vaak over het hoofd gezien, deels omdat ze niet gemakkelijk te labelen zijn. Maar dat maakt hun ervaringen niet minder waardevol.
Een taal die deze ervaringen nauwkeuriger beschrijft, helpt ons allemaal om ze beter te begrijpen en stelt ons in staat erover te praten op een manier die deze ervaringen normaliseert. Het is fijn om een label te hebben dat erkent hoe beperkt de meeste labels zijn.
