"Ik was jong toen ik masturbatie ontdekte, en ik had orgasmes lang voordat ik wist wat het was".
(verteld door een Happytoys.nl klant)
Niets leek ingewikkeld. Ik wreef gewoon een paar minuten 'daar beneden', en het gebeurde. Maar later leerden tijdschriften, komische sketches en sitcoms me dat mijn lichaam – en vagina's in het algemeen – mysterieus en complex waren, vaak te complex voor mensen zonder vagina om te begrijpen.
Het bevestigde wat me was geleerd: orgasmes met een partner waren niet zo eenvoudig als in mijn eentje. Dat is tot op zekere hoogte te verwachten. Er is een leercurve als je iemand nieuw leert kennen. Maar wat me verbaasde, was dat niet iedereen zo happig leek om te leren.
"Sorry," verontschuldigde ik me (onnodig) bij een partner omdat het naar mijn idee te lang duurde.
"Het is oké. Ik weet dat het voor meisjes moeilijker is," zei hij – en toen stopte hij.
Naast het gebrek aan inspanning dat ik bij sommige (maar niet alle) partners ervoer, werd het voor mij moeilijker om een orgasme te krijgen toen ik begon met SSRI-antidepressiva. Toen ik het mijn arts vertelde, zei ze: "Ach, dat is sowieso voor veel vrouwen moeilijk."
Ik kende mijn lichaam lang genoeg om te weten dat het niet aan het feit lag dat ik een vrouw was, maar anderen deelden mijn mening niet dat het probleem oplosbaar was. Ik werd terughoudend om het met partners te bespreken uit angst dat het te veeleisend zou zijn om hen te vragen de zogenaamd onmogelijke taak van het klaarmaken van een vrouw te volbrengen.
Een orgasme hoeft niet het doel van seks te zijn, maar als een vrouw er een wil, zou ze net zoveel recht moeten hebben om erom te vragen als ieder ander.
Wanneer mensen zeggen dat vrouwenlichamen moeilijker zijn – en deze generalisaties hebben meestal betrekking op cisvrouwen en gaan gepaard met tirades over hoe ingewikkeld vagina's zijn – leren ze cisvrouwen dat een orgasme een te grote opgave is.
Transvrouwen worden ook geconfronteerd met een reeks seksuele stigma's, die Kai Cheng Thom hier beschrijft, hoewel die buiten het bestek van dit artikel vallen. Daarnaast, hoewel het meeste onderzoek naar orgasme-ongelijkheid zich richt op cisvrouwen, kunnen trans- en non-binaire personen met een vagina zich ook herkennen in de frustraties die ontstaan wanneer hen wordt geleerd dat hun geslachtsdelen ondoorgrondelijk zijn.
De opvatting dat cisvrouwen moeilijk tevreden te stellen zijn, houdt wat sociologen de 'orgasme-kloof' noemen in stand, waarbij mannen drie orgasmes hebben voor elk orgasme dat een vrouw heeft, en 57% van de vrouwen een orgasme heeft tijdens al hun of de meeste seksuele contacten, maar 95% zegt dat hun partners dat ook hebben.
Deze statistieken lijken het stereotype te bevestigen dat vrouwenlichamen complexer zijn, maar er spelen ook andere factoren een rol.
Zoals sociologe Lisa Wade opmerkt, is het orgasmeverschil voorwaardelijk. Lesbiennes geven aan in 74,7% van de gevallen een orgasme te bereiken, slechts 10 procentpunten minder dan homoseksuele mannen. Bovendien hebben vrouwen gemiddeld minder dan vier minuten nodig om te masturberen tot een orgasme.
Mochten deze statistieken je er nog niet van overtuigen dat er meer aan het orgasmeverschil zit dan alleen biologie, dan zijn hier twaalf culturele factoren die eraan bijdragen.
1. Men gelooft dat vrouwen minder seksueel zijn
Het idee is dat vrouwen niet zo veel met seks bezig zijn.
Ze genieten er misschien wel van, maar doen het gedeeltelijk in ruil voor bevestiging, een vaste relatie of financiële steun, zo luidt de algemene opvatting. Zolang een vrouw een van die dingen krijgt, heeft ze niet veel nodig van de seks zelf.
Integendeel, veel onderzoek en ervaringen wijzen erop dat vrouwen net zo goed in staat zijn om seks te willen en ervan te genieten als mannen.
Zolang we dit niet erkennen, zullen we er geen prioriteit van maken om seks zo plezierig mogelijk te maken voor vrouwen, omdat we zullen geloven dat seksueel genot voor hen minder belangrijk is.
Het hoeft niet per se te komen doordat vrouwen zelf in mythes over hun geslacht geloven en hun verlangens negeren omdat ze die zogenaamd niet zouden mogen hebben. Als ze dat wel doen, missen zij en hun partners evenwichtige seksuele interacties, om nog maar te zwijgen van het plezier.
2. Pornografie bevoordeelt mannelijk genot
De meeste mensen die pornofilms hebben gezien, weten dat ze meestal eindigen met een "money shot" waarin de man klaarkomt, waarna de scène eindigt. De meeste orgasmes die in pornofilms worden getoond en die gericht zijn op de vrouw, zijn slechts bijkomstige gebeurtenissen op weg naar het genot van de man.
Daarnaast voelen de meeste mainstream pornoscènes incompleet aan zonder orale seks, terwijl cunnilingus minder vaak voorkomt.
Al met al is de boodschap duidelijk: het is essentieel dat een man klaarkomt, en als een vrouw dat ook voor elkaar krijgt, dan is dat mooi meegenomen, maar het is slechts een extraatje.
3. De mythe van 'blauwe ballen' blijft bestaan
Volgens Urban Dictionary is 'blauwe ballen' "de ondraaglijke pijn die een man ervaart wanneer zijn testikels opzwellen tot de grootte van kokosnoten door gebrek aan seks, onvoltooide orale seks en gewoon niet klaarkomen wanneer hij weet dat het zou moeten."
Het gevoel van recht dat in deze beschrijving weerspiegeld wordt, is kenmerkend voor de meeste toepassingen van de term "blauwe ballen". Hoewel vaatverstopping, de ophoping van bloed in de genitaliën, soms milde pijn kan veroorzaken bij mensen met welke genitaliën dan ook, is dit niet waar mannen het meestal over hebben als ze het over 'blauwe ballen' hebben.
Het is duidelijk dat ze last hebben van 'blauwe ballen'. En of ze dit nu ervaren of gewoon seksuele frustratie, het is nooit iemands anders taak om het te verlichten.
Hoewel de meeste vrouwen weten dat een erectie die niet tot een orgasme leidt geen medische aandoening tot gevolg heeft, voelen velen van ons zich schuldig omdat we er geen kunnen geven. Dus, naast het gebrek aan inspanning van sommige mannen om vrouwen te bevredigen, zorgt de druk die veel vrouwen voelen om mannen te bevredigen ervoor dat de orgasme-kloof blijft bestaan.
4. Er is meer informatie in de media over het bevredigen van cis-mannen dan van vrouwen
Als tiener was mijn geheime guilty pleasure het kopen van exemplaren van Cosmo bij de drogist en ze onder mijn kussen verstoppen om ze 's nachts te lezen.
Ik las al hun seksartikelen gewoon omdat ik alles wat met seks te maken had opwindend vond, maar gaandeweg leerde ik allerlei trucjes om mannen – en cis-mannen in het bijzonder – te bevredigen. Tegen de tijd dat ik een echte penis tegenkwam, kende ik al alle basistrucjes, plus een paar bizarre trucjes die mijn mannelijke vrienden me afraadden uit te proberen.
Ik weet niet wat de meeste tienerjongens stiekem lezen, maar er zijn niet veel mainstream mannenbladen die zo geobsedeerd zijn door het behagen van vrouwen als vrouwenbladen door het behagen van mannen. Sterker nog, ik heb gehoord dat jongens stiekem wel eens in Playboy kijken, dat ook gericht is op het behagen van mannen.
Misschien verklaart dit waarom 25% van de mannen en 30% van de vrouwen de clitoris niet op een diagram kunnen aanwijzen.
Temidden van alle adviezen die we lezen over verschillende manieren om een penis vast te houden en aan te raken, blijven velen in het duister tasten over vulva's en vagina's.
5. De hookupcultuur bevoordeelt mannelijk genot
"Ik zal er alles aan doen om degene met wie ik ben te laten klaarkomen," zei een vrouw in een onderzoek van Elizabeth Armstrong naar casual seks op de universiteit. Maar als het om hun eigen genot ging, hadden vrouwen andere verwachtingen.
"De man verwacht min of meer klaar te komen, terwijl de vrouw niets verwacht," zei een vrouw in een ander onderzoek van Lisa Wade.
Een man in Armstrongs onderzoek pochte dan ook: "Het gaat mij erom haar een orgasme te bezorgen," maar toen hem gevraagd werd het woord "haar" te verduidelijken, voegde hij eraan toe: "Vriendin haar. Bij een casual seksdate kan het me niet schelen." Misschien voelde hij aan dat vrouwen niet veel verwachten van hun casual seksdates.
Statistieken over vrouwelijke orgasmes weerspiegelen deze houding.
De verhouding tussen orgasmes bij mannen en vrouwen is 3,1:1 bij een eerste seksuele ontmoeting, maar slechts 1,25:1 in een relatie.
Om welke reden dan ook lijkt de 'hookup'-cultuur de boodschap van de media te hebben omarmd dat orgasmes voor vrouwen optioneel zijn, terwijl die voor mannen verplicht zijn.
6. Seksuele voorlichting leert ons niets over plezier, vooral niet over vrouwelijk plezier
Net als veel scholen in de VS, had mijn school maar een paar dagen per jaar gewijd aan seksuele voorlichting in de midden- en bovenbouw. Tijdens de eerste lessen over de puberteit ging het gedeelte over vrouwen over menstruatie en het gedeelte over mannen over erecties, ejaculatie en natte dromen.
Onze lichamen werden al geassocieerd met het krijgen van kinderen, terwijl die van jongens werden geassocieerd met seksuele opwinding en plezier.
Later leerden we hoe we een condoom moesten gebruiken – en hoe we een heel standaard stappenplan moesten volgen. Je doet hem om, werd ons verteld, dan heb je seks, dan ejaculeert er iemand, en dan trek je je terug en doe je hem af. Het orgasme van mannen, maar niet dat van vrouwen, werd ingebouwd in onze les over veilige seks.
Niemand zei: "dan stop je wanneer je wilt" of "je partner wil misschien dat je je terugtrekt" (want, in tegenstelling tot wat we in porno zien, is niet elke vrouw multi-orgasmisch en hebben veel vrouwen een refractaire periode, dus we kunnen niet allemaal comfortabel doorgaan totdat onze partner wil stoppen).
Dit is een sluwe manier waarop we leren om het plezier van mannen voorrang te geven, zonder ooit echt iets over plezier te leren.
7. Zelfevaluatieve gedachten kunnen het opwindingsproces van vrouwen verstoren
Door de nadruk op het uiterlijk van vrouwen in mainstream porno en de media, leren vrouwen zichzelf tijdens seks voor te stellen.
"Hoe ziet mijn buik er vanuit deze hoek uit?", "Ziet mijn gezicht er sexy of gek uit met deze uitdrukking?" en "Zou het sexyer zijn als ik meer geluid maakte?" zijn een paar gedachten die me in de slaapkamer hebben afgeleid.
En ik denk dat ik niet de enige ben: 32% van de vrouwen zegt dat als ze geen orgasme krijgen, dit vaak komt doordat ze in hun hoofd vastzitten of gefocust zijn op hun uiterlijk.
Het orgasme zelf kan een bron van prestatieangst worden.
Omdat de orgasmes van vrouwen in porno en de media worden gedramatiseerd, met overdreven kreten en berekende gezichtsuitdrukkingen, voelen sommige vrouwen zoveel druk dat de angst om niet klaar te komen hen ervan weerhoudt om klaar te komen. Deze druk kan er ook toe leiden dat vrouwen orgasmes veinzen in plaats van het vol te houden voor een echt orgasme.
Wederom helpen vrouwenbladen niet.
Cosmo biedt zelfs een gids over "hoe je er naakt nog aantrekkelijker uit kunt zien". Hoewel "zelfs" impliceert dat de lezer er al aantrekkelijk uitziet, maken de trainingsroutine voor de slaapkamer en de tips voor het aanbrengen van zelfbruiner duidelijk dat we er niet zo aantrekkelijk uitzien als we zouden kunnen – en zelfs als we dat wel doen, dan...
De focus ligt nog steeds op het plezier van onze partner, niet op wat wij zien of voelen.
Gedachten over hoe partners hun lichaam waarnemen, plaatsen vrouwen buiten hun lichaam, alsof ze er van binnenuit naar kijken in plaats van de sensaties te voelen die de seksuele activiteit teweegbrengt. Het is moeilijk om een orgasme te krijgen als je niet eens aan seks denkt.
8. Seksueel trauma kan opwinding en orgasme belemmeren
Het komt zeer vaak voor dat vrouwen in hun leven seksueel trauma ervaren. Eén op de zes vrouwen is slachtoffer geweest van een poging tot of voltooide verkrachting.
Volgens sekstherapeut Vanessa Marin kan dit trauma blijvende gevolgen hebben voor iemands seksleven.
"Seksueel geweld kan je plezier in seks ontnemen en ervoor zorgen dat elke vorm van intimiteit beangstigend aanvoelt", zei ze. “Sommige overlevenden ervaren gevoelens van afstandelijkheid of dissociatie tijdens seks. Anderen kunnen gemakkelijk getriggerd worden door aanrakingen op bepaalde plekken of op specifieke manieren.”
Marin raadt overlevenden aan om therapie of een steungroep te zoeken, zodat ze de gevolgen van hun verleden niet alleen hoeven te verwerken.
Op de korte termijn kan het, volgens Marin, helpen om jezelf eraan te herinneren dat je bij je partner bent, en niet bij de persoon die je heeft misbruikt. Dit kan trauma-gerelateerde seksuele problemen verminderen. “Natuurlijk weet je brein dat het [de ander] is, maar deze oefening kan de meer onderbewuste delen van je psyche helpen ontspannen”, schrijft ze.
Andere emoties die vrouwen onevenredig vaak ervaren rondom seks, zoals schuldgevoel en schaamte, kunnen ook leiden tot anorgasmie.
9. Meer vrouwen dan mannen gebruiken antidepressiva
SSRI-antidepressiva, zoals Prozac en Zoloft, kunnen anorgasmie veroorzaken. Deze bijwerking is niet genderspecifiek, maar antidepressiva zelf wel.
Tussen 2001 en 2010 kreeg 25% van de Amerikaanse vrouwen (maar slechts 15% van de mannen) medicatie voorgeschreven voor psychische aandoeningen.
Dit kan komen doordat vrouwen vaker last hebben van angst en depressie, die beide vaak worden behandeld met SSRI's, de medicatieklasse die het meest bekend staat om het veroorzaken van anorgasmie. Er zijn veel theorieën over de oorzaak, maar een mogelijke bron van dit verschil is maatschappelijke vrouwenhaat.
Zoals Ally Boghun schrijft over haar angst: "Veel van de stressfactoren die mij het meest beïnvloeden, zijn eigenlijk stressfactoren die de maatschappij vrouwen oplegt om er op een bepaalde manier uit te zien en zich op een bepaalde manier te gedragen." Bovendien zoeken vrouwen vaker therapie, omdat giftige normen van mannelijkheid mannen ervan weerhouden hun emoties te bespreken.
Dit is een geval waarin het orgasmeverschil mogelijk verband houdt met biologische verschillen, maar de oorzaken van deze verschillen liggen nog steeds in de maatschappij.
10. Vrouwen worden ontmoedigd om te vragen wat ze willen
Vrouwen wordt geleerd om aan de wensen van anderen tegemoet te komen en hun eigen wensen opzij te zetten, om aardig, beleefd en dankbaar te zijn en niet om meer te vragen, of dat nu eten, betaling of seksueel genot is.
Om Armstrongs onderzoek erbij te halen: een vrouw zei dat ze niet het 'recht' had om een orgasme te vragen en 'voelde zich bijna schuldig, alsof ik [mannen] dwong tot iets wat ze niet wilden en ik voelde me daar slecht over.'
Ik herken dit: ik heb me al vaak verontschuldigd voor het vragen om of mezelf de gewenste stimulatie geven, voor het nemen van wat ik te lang vond, en voor het ontvangen van genot zonder het direct terug te geven.
Dezelfde angst die vrouwen ervan weerhoudt hun mening te uiten tijdens werkvergaderingen of salarisonderhandelingen, weerhoudt ons er ook van om onze stem te laten horen in bed.
Maar zolang we niet openlijk onze mening durven te geven zonder op vijandigheid te stuiten, kunnen vrouwen dit probleem in geen enkel domein alleen oplossen. Het is ook aan onze partners, collega's en anderen om duidelijk te maken dat ze naar onze wensen willen luisteren en er rekening mee willen houden.
11. De gangbare definitie van seks is niet optimaal voor het orgasme van veel vrouwen
Wanneer iemand "seks" zegt, denken de meeste mensen aan penetratie, ook al betekent het voor verschillende mensen heel verschillende dingen.
Sommige stellen beschouwen orale seks bijvoorbeeld als seks. Sommigen plaatsen orale of handmatige seks op hetzelfde niveau als penetratieve seks, maar dit is nog steeds niet de norm.
Wanneer iemand het bijvoorbeeld heeft over het verliezen van haar maagdelijkheid, gaan we er meestal van uit dat ze het heeft over de eerste keer dat ze penetratieve seks had.
Deze aanname kan problematisch zijn voor vrouwen die gemakkelijker een orgasme bereiken via andere activiteiten.
In één onderzoek gaf 20% van de vrouwen aan zelden of nooit een orgasme te hebben tijdens de geslachtsgemeenschap. Slechts 25% zei dat ze dat wel consistent hadden. In een ander onderzoek zei 38% dat een veelvoorkomend probleem bij het uitblijven van een orgasme "onvoldoende clitorale stimulatie" is.
Omdat penetratieve seks de clitoris vaak niet direct stimuleert, zou dit kunnen verklaren waarom andere vormen van seks – of clitorale stimulatie tijdens de geslachtsgemeenschap, wat vrouwen beschouwden als de meest voorkomende manier om een orgasme te bereiken met een partner – optimaler kunnen zijn.
Wanneer we de activiteiten die vrouwen vaak helpen een orgasme te bereiken beschouwen als opwarming of extraatje, onderwaarderen we het plezier van vrouwen.
12. Mensen denken dat de orgasme-kloof biologisch bepaald is
Orgasme
Ongelijkheid is een zichzelf vervullende profecy.
Wanneer mannen geloven dat het vrouwenlichaam een onoplosbare puzzel is, proberen ze die niet op te lossen. Dat geldt ook voor vrouwen die geleerd hebben dat hun eigen plezier onbereikbaar is.
Daarom is het belangrijk dat we alle maatschappelijke factoren erkennen die bijdragen aan deze discrepantie. Genetica is niet te veranderen, maar veel van deze problemen wel, wat betekent dat het mogelijk is om de orgasme-kloof te dichten.
***
Als je als vrouw moeite hebt met klaarkomen, ligt het waarschijnlijk niet aan jou. Het hoeft ook niet per se te komen door onachtzaamheid van je partner. Je moet er misschien gewoon over praten, de mythes die je over seksualiteit hebt geleerd ter discussie stellen en, indien nodig, hulp zoeken voor eventuele psychische of medische aandoeningen die aan het probleem kunnen bijdragen.
Of misschien is het helemaal geen probleem. Misschien vind je klaarkomen niet belangrijk, en dat is ook jouw keuze. Maar als je het zelf graag wilt, heb je net zoveel recht om ernaar te vragen als je partner. Als hij van jou een orgasme verwacht, zou hij er geen probleem mee moeten hebben als jij er ook een wilt.
Het is niet te veel gevraagd, en je anatomie is niet zo ingewikkeld. Het enige ingewikkelde is de giftige stroom aan boodschappen die ons over seksualiteit worden bijgebracht. Maar dat ligt niet aan jou of je lichaam.
