«Νομίζω ότι αυνανίζομαι περισσότερο όταν είμαι αγχωμένη.»

«Αυνανίζεσαι;»

Αυτή η συζήτηση που είχα με έναν άντρα φίλο ενσαρκώνει την έκπληξη που εκφράζουν πολλοί άνθρωποι όταν ανακαλύπτουν ότι όχι μόνο αυνανίζομαι, αλλά το παραδέχομαι και χωρίς περιστροφές.

Επειδή παρόλο που αυτός ο φίλος κι εγώ μιλούσαμε συνεχώς για σεξ και ήξερε ότι ήμουν σεξουαλικά ενεργή στις σχέσεις μου, η ιδέα ότι θα μπορούσα να είμαι σεξουαλική μόνη μου δεν του είχε περάσει από το μυαλό.

Και αυτό συμβαίνει επειδή μας μαθαίνουν ότι η γυναικεία σεξουαλικότητα υπάρχει μόνο για τους άλλους.

Από τότε που ανακάλυψα τον αυνανισμό κατά τύχη στην παιδική μου ηλικία, ήταν κάτι που έκανα ως απόκριση στις δικές μου επιθυμίες, όχι μια παράσταση για κάποιον άλλον.

Δεν παίρνω σέξι στάσεις ούτε βγάζω σαγηνευτικούς ήχους. Δεν ανάβω κεριά ούτε κάνω μπάνιο. Με λίγα λόγια, δεν ακολουθώ μια διαφορετική διαδικασία από οποιονδήποτε άλλον – συμπεριλαμβανομένων των ανδρών. Και αυτό φαίνεται να εκπλήσσει επίσης τον κόσμο.

Επειδή οι περισσότερες απεικονίσεις γυναικών που αυνανίζονται είναι είτε πορνογραφικές είτε μέρος κάποιας αφήγησης για τη φεμινιστική ενδυνάμωση, οι άνθρωποι εκπλήσσονται όταν οι γυναίκες αντιμετωπίζουν τον αυνανισμό ως μια φυσιολογική, καθημερινή δραστηριότητα.

Το να βλέπουμε τις συνήθειες του αυνανισμού ως θεμελιωδώς διαφορετικές ανάλογα με το φύλο, συμβάλλει στην αντίληψη ότι οι σεξουαλικότητες είναι θεμελιωδώς διαφορετικές ανάλογα με το φύλο.

Και όταν διατηρούμε αυτή την αντίληψη, προωθούμε μια νοοτροπία τύπου «οι άντρες είναι από τον Άρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη (και τα μη δυαδικά φύλα δεν υπάρχουν)», η οποία αντικαθιστά τους πραγματικούς ανθρώπους με στερεότυπα.

Επίσης, οδηγούμε την κοινωνία στο να βλέπει τις γυναίκες ως εξωτικά πλάσματα, αντί για συνανθρώπους με τους οποίους μπορούμε να ταυτιστούμε. Αυτός ο τεχνητός διαχωρισμός ξεκινά τις σχέσεις με κακούς οιωνούς, όπως και η αντίληψη της γυναικείας σεξουαλικότητας ως θέαμα για τους άλλους, αντί για ένα χαρακτηριστικό εγγενές σε αυτές.

Μια σύντομη σημείωση: Πολλές από τις ιδέες μας για τις γυναίκες και τον αυνανισμό είναι συνυφασμένες με μύθους για τον κόλπο. Πολλές από τις ιδέες μας για τις γυναίκες είναι λάθος, πολλές από τις ιδέες μας για τον κόλπο είναι λάθος, και η άποψή μας ότι τα δύο είναι εγγενώς συνδεδεμένα είναι λάθος.

Μερικοί μύθοι σχετικά με τις γυναίκες, τον κόλπο και τον αυνανισμό ισχύουν για οποιονδήποτε έχει κόλπο, και μερικοί για οποιονδήποτε αυτοπροσδιορίζεται ως γυναίκα – αλλά συχνά στοχεύουν στις cis γυναίκες, έστω και μόνο επειδή η κοινωνία γενικά έχει περιορισμένη προοπτική.

Επομένως, αυτό το άρθρο θα επικεντρωθεί σε μύθους για τις cis γυναίκες, επειδή αυτή είναι η εμπειρία για την οποία μπορώ να μιλήσω. Αλλά θα πρέπει να γραφτούν περισσότερα και για τις μυθολογίες που περιβάλλουν τις συνήθειες αυνανισμού των τρανς ατόμων – και αυτή η συζήτηση θα πρέπει να τοποθετηθεί μέσα σε αυτές τις εμπειρίες.

Έτσι, από τη δική μου οπτική, ορίστε μερικοί μύθοι που θα έπρεπε όλοι να καταρρίψουμε σχετικά με τις cis γυναίκες και τον αυνανισμό, αν θέλουμε να αποκτήσουμε μια καλύτερη κατανόηση της σεξουαλικότητας των πραγματικών γυναικών – και όχι μόνο μιας εξωτικοποιημένης και αντικειμενοποιημένης εκδοχής της.

Μύθος #1: Οι γυναίκες δεν αυνανίζονται

Οι περισσότεροι άνθρωποι στις δυτικές κοινωνίες υποθέτουν ότι οι άντρες αυνανίζονται. Δεν θεωρείται ευγενικό θέμα συζήτησης, αλλά θεωρείται κάτι φυσιολογικό και αναπόφευκτο.

Για τις γυναίκες, όχι και τόσο.

Κατά τα προεφηβικά και εφηβικά μου χρόνια, ένιωθα διεστραμμένη, ότι επιδίδομαι σε μια εγωιστική πράξη και ένιωθα ενοχές που αυνανιζόμουν. Δεν το είπα σε κανέναν μέχρι ένα παιχνίδι «θάρρος ή αλήθεια» όταν ήμουν περίπου δεκαπέντε. Επέλεξα «αλήθεια» και η ερώτηση ήταν: «Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό σου;»

Το δικό μου ήταν ότι –ωχ– αυνανιζόμουν. «Κι εγώ», είπαν οι δύο φίλες με τις οποίες ήμουν. Όλες το κρύβαμε γιατί δεν πιστεύαμε ότι ήταν φυσιολογικό.

Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μια μελέτη, το 92% των γυναικών ηλικίας 18-22 αυνανίζονται τακτικά.

Αλλά ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο πραγματικός αριθμός (που μπορεί να είναι παραμορφωμένος λόγω της ίδιας της αμηχανίας που ένιωσα), είναι κάτι πολύ φυσιολογικό και δεν υπάρχει λόγος για ντροπή.

Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται τις γυναίκες που βιώνουν σεξουαλική ευχαρίστηση ή διέγερση μόνες τους όπως τα παιδιά σκέφτονται τους δασκάλους τους έξω από το σχολείο. Δεν λαμβάνουν υπόψη ότι η γυναικεία σεξουαλικότητα υπάρχει πέρα από τις σχέσεις τους.

Όμως η σεξουαλικότητα είναι εγγενής σε πολλές από εμάς και μπορεί να ασκηθεί χωρίς τη συμμετοχή κανενός άλλου.

Μύθος #2: Ο γυναικείος αυνανισμός είναι μια μεγάλη υπερπαραγωγή

«Ελάτε να βγάλετε εισιτήρια όλοι – πρόκειται να αυνανιστεί!»

Μερικές φορές νιώθω ότι αυτή η ανακοίνωση παίζει κάθε φορά που πέφτω στο κρεβάτι. Γίνεται τόσο μεγάλος ντόρος για τον αυνανισμό των γυναικών στο πορνό και στη σπάνια ταινία όπου απεικονίζεται.

Από το αισθησιακό γδύσιμο και τα χάδια της Shannon Elizabeth στο American Pie μέχρι τους ανάσθαλτους αναστεναγμούς και το έκσταση πρόσωπο της Joan Allen που κυριολεκτικά φέρνει χρώμα στον κόσμο στο Pleasantville, ο αυνανισμός των γυναικών υποτίθεται ότι είναι ένα θέαμα.

Όταν οι άντρες αυνανίζονται στις ταινίες, συνήθως δεν είναι βελτιστοποιημένο για τη διέγερση του κοινού ούτε παρουσιάζεται να φαίνεται κομψό και όμορφο. Για να χρησιμοποιήσω ξανά το American Pie ως παράδειγμα, η σκηνή αυνανισμού του Jason Biggs απεικονίζεται ως αμήχανη, όχι σέξι. Το πορνό που παρακολουθεί υποτίθεται ότι είναι σέξι, αλλά ο ίδιος όχι.

Επειδή οι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι άνδρες αυνανίζονται ως απόκριση στη δική τους επιθυμία, ενώ οι γυναίκες το κάνουν για να προκαλέσουν την επιθυμία των άλλων.

Η απεικόνιση του γυναικείου αυνανισμού ως μιας επιτελεστικής πράξης αποξενώνει τις γυναίκες από το σώμα τους, οδηγώντας τες στο να αντικειμενοποιούν τον εαυτό τους ακόμα και όταν αυνανίζονται – μια στιγμή που τυπικά έχει οριστεί να αφορά αποκλειστικά τον εαυτό μας και όχι το πώς φαινόμαστε σε κανέναν άλλον.

Καθώς εκτίθεμαι όλο και περισσότερο σε απεικονίσεις σεξ στα μέσα ενημέρωσης, ακόμη και σε άρθρα και βίντεο που υποτίθεται ότι ενδυναμώνουν για τη γυναικεία ευχαρίστηση, έχω αρχίσει να φαντάζομαι πώς θα με αντιλαμβανόταν ένας σύντροφος ενώ αυνανίζομαι, παρακολουθώντας πώς φαίνεται το πρόσωπό μου και εξασκούμενη σε θορύβους οργασμού, παρόλο που φυσιολογικά είμαι σιωπηλή.

Αυτό κάνει η αντικειμενοποίηση σε εμάς.

Φυσικά, ο αυνανισμός μπορεί να γίνει μπροστά σε κάποιον άλλον. Αλλά όταν οι γυναίκες διδάσκονται να σκέφτονται πώς φαίνονται, πώς νιώθουν και τι ακούγεται στη μέση της διαδικασίας, αυτό τις αποσπά από τη στιγμή και καθιστά την ευχαρίστηση δύσκολη στην επίτευξη.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το 32% των γυναικών λέει ότι όταν δυσκολεύονται να φτάσουν σε οργασμό, φταίει το ότι είναι «μέσα στο κεφάλι τους» ή εστιασμένες στην εμφάνισή τους. Αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί ζήτημα ποτέ – ειδικά όταν δεν τις κοιτάζει κανείς.

Μύθος #3: Οι γυναίκες που αυνανίζονται είναι «εύκολες»

Λόγω της αντίληψης ότι ο αυτοερεθισμός των γυναικών γίνεται για χάρη των άλλων, μια γυναίκα που αυνανίζεται εκλαμβάνεται ως σεξουαλικά απελευθερωμένη/ανήθικη, σαν να αυνανίζεται για να μοιάζει με πορνοστάρ παρά απλώς για να προσφέρει στον εαυτό της ευχαρίστηση.

Επιπλέον, λόγω της αντίληψης ότι οι γυναίκες δεν αυνανίζονται φυσικά, οποιαδήποτε γυναίκα αυνανίζεται θεωρείται διεστραμμένη, περιπετειώδης ή «φρικιό». Και αν μιλήσει γι' αυτό, αυτό είναι ένα εντελώς άλλο επίπεδο διαστροφής – πρέπει να το κάνει για να διεγείρει τους άνδρες, αντί απλώς να είναι ειλικρινής.

Όταν μιλάω για αυνανισμό παρουσία ανδρών, φοβάμαι συχνά ότι θα το εκλάβουν ως πρόσκληση. Έχω δει άνδρες να αντιλαμβάνονται τις ανοιχτά σεξουαλικές γυναίκες ως διαθέσιμες για σεξ με οποιονδήποτε, λόγω αυτής της ίδιας άποψης ότι η σεξουαλικότητα των γυναικών υπάρχει μόνο για άλλους ανθρώπους.

Το πώς αυνανιζόμαστε ή το πώς μιλάμε για τον αυνανισμό δεν έχει καμία σχέση με το πόσους σεξουαλικούς συντρόφους έχουμε – στην πραγματικότητα, κάποιοι άνθρωποι αυνανίζονται ως εναλλακτική λύση στο σεξ με σύντροφο – πόσο μάλλον με τον χαρακτήρα μας.

Δεν θεωρούμε την αναπνοή ή το να πίνουμε νερό ως ηθικά επιλήψιμα, και ο αυνανισμός είναι το ίδιο: ένας τρόπος κάλυψης μιας φυσικής ανάγκης. Όταν υποθέτουμε ότι οι γυναίκες που αυνανίζονται πρέπει να λατρεύουν το σεξ, παραμελούμε το γεγονός ότι ο αυνανισμός είναι απλώς μια βασική φυσική παρόρμηση για πολλούς ανθρώπους ανεξάρτητα από το φύλο.

Μύθος #4: Ο γυναικείος αυνανισμός είναι πιο συναισθηματικός

Σύμφωνα με τη λαϊκή σοφία, οι άνδρες έχουν γρήγορες και ρητές φαντασιώσεις, ενώ οι γυναίκες φαντάζονται τον εαυτό τους σε τρυφερές σχέσεις, με διαλόγους και τα πάντα, καθώς ικανοποιούνται. Α, και επίσης ανάβουμε αρωματικά κεριά και βάζουμε λοσιόν σώματος για να δημιουργήσουμε ένα αισθησιακό περιβάλλον και να ενώσουμε το μυαλό, το σώμα και την ψυχή μας.

Χα!

Φυσικά, δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να κάνεις τον αυνανισμό μια βαθιά ή θεραπευτική εμπειρία, αλλά για πολλές γυναίκες είναι τόσο απλό όσο το να περάσουν λίγα λεπτά αγγίζοντας τον εαυτό τους όταν ξαπλώνουν στο κρεβάτι και μετά να κοιμηθούν.

Και, ναι, για την ιστορία, έχουμε σκέψεις ακατάλληλες. Μπορούμε επίσης να έχουμε μερικές αρκετά περίεργες φαντασιώσεις, όπως είμαι σίγουρη ότι έχουν πολλοί άντρες. Συχνά με χαιρετά η σκέψη «Από πού στο καλό ήρθε αυτή η εικόνα;» αμέσως μόλις τελειώσω. Α, καλά – ορισμένα πράγματα είναι καλύτερο να τα απολαμβάνεις παρά να τα αναλύεις.

Μύθος #5: Οι γυναίκες δεν βλέπουν πορνό

Αυτό συμβαδίζει με την πεποίθηση ότι οι άνδρες έχουν σεξουαλικό μυαλό, ενώ οι γυναίκες είναι αγνές και απολαμβάνουν το σεξ μόνο στην πιο συναισθηματικά εμπλουτισμένη μορφή του. Λοιπόν, συγγνώμη που σας χαλάω τη φούσκα, αλλά ορίστε μερικά νέα: Οι γυναίκες βλέπουν πορνό. Κάθε είδους πορνό. Τι φρίκη!

Αρέσει στον κόσμο να λέει ότι οι άντρες είναι πιο οπτικοί τύποι, γεγονός που διατηρεί ένα status quo στο οποίο η αντικειμενοποίηση των γυναικών απορρίπτεται ως φυσιολογική. Αυτή η άποψη προστατεύει επίσης τους άνδρες που φοβούνται ότι, οι ίδιοι, θα αντικειμενοποιηθούν αν οι γυναίκες είναι, όντως, οπτικοί τύποι.

Λοιπόν, είμαστε.

Σύμφωνα με το What Do Women Want: Adventures in the Science of Female Desire του Daniel Bergner, ένας στους τρεις χρήστες πορνό είναι γυναίκα, τα μάτια των γυναικών παραμένουν σε ερωτικές εικόνες σε μελέτες όσο και των ανδρών, και ο κόλπος των cis γυναικών λιπαίνεται ως απόκριση στην παρακολούθηση κάθε είδους σεξουαλικών βίντεο.

Δυστυχώς, παρά την κλίση πολλών γυναικών προς τις ταινίες ενηλίκων, το μεγαλύτερο μέρος του πορνό απευθύνεται σε ετεροφυλόφιλους άνδρες, παρουσιάζοντας γυναίκες που ξεκάθαρα δεν απολαμβάνουν τη διαδικασία, τοποθετούνται σε δυνητικά εξευτελιστικές καταστάσεις και τονίζονται από την κάμερα ως το κύριο πρόσωπο που πρέπει να κοιτάζουν.

Αλλά οι καιροί αλλάζουν. Το φεμινιστικό πορνό είναι πλέον γεγονός και υπάρχει ζήτηση για αυτό.

Δεν διεγείρονται όλες οι γυναίκες από τα ίδια πράγματα, αλλά ένα πράγμα που πολλές γυναίκες θέλουν είναι πορνό που θέτει τη γυναικεία ευχαρίστηση στο επίκεντρο. Και αυτό θα γίνει όλο και πιο κοινό καθώς αναγνωρίζουμε πόσο οπτικοί τύποι είναι οι γυναίκες και βάζουμε περισσότερες γυναίκες πίσω από την κάμερα αντί μόνο μπροστά της. 

Μύθος #6: Ο αυνανισμός είναι έμφυτος για τους άνδρες και μαθημένος για τις γυναίκες

Η σεξουαλικότητα των γυναικών έχει κατασταλεί, χωρίς αμφιβολία. Ορισμένες γυναίκες δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να εξερευνήσει τη σεξουαλικότητά τους μέχρι αργότερα στη ζωή τους.

Πολλές όμως ανακαλύπτουν τον αυνανισμό από πολύ νωρίς.

75% των γυναικών έχουν αυνανιστεί πριν από την ηλικία των δεκαοκτώ, και οι περισσότερες γυναίκες ανακαλύπτουν τον αυνανισμό ανεξάρτητα. Αν δεν με πιστεύετε, τα βιβλία της Nancy Friday μοιράζονται τις ιστορίες πολλών γυναικών που άρχισαν να βιώνουν σεξουαλική ευχαρίστηση ως μικρά παιδιά.

Τα τελευταία χρόνια, ειδικά στο πανεπιστήμιο όπου φοιτούσα και αλλού, έχω παρατηρήσει μια αυξανόμενη προσπάθεια μεταξύ φεμινιστριών και σεξουαλικών εκπαιδευτικών να διδάξουν στις γυναίκες την ανατομία και τις διαδικασίες τους, υποθέτοντας συχνά ότι δεν τις γνωρίζουν ήδη.

Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να εκπαιδεύεις τους ανθρώπους για το σώμα τους, αν και θα ήθελα να δω αυτό να γίνεται με λιγότερο έμφυλο τρόπο, αλλά μια τέτοια εκπαίδευση γίνεται προβληματική όταν απευθύνεται στις γυναίκες ως σεξουαλικές «Ωραίες Κοιμωμένες» που χρειάζονται αφύπνιση, είτε από έναν σύντροφο είτε από έναν ειδικό.

Για άλλη μια φορά, η υπόθεση ότι οι γυναίκες είναι λιγότερο σεξουαλικές και είναι σεξουαλικές μόνο με τη βοήθεια άλλων βγαίνει στην επιφάνεια.

Κάποιοι δοκιμάζουν τον αυνανισμό αφού μάθουν τι είναι, και κάποιοι πέφτουν πάνω του ακούσια. Αλλά είναι πατερναλιστικό να μας λένε ότι πρέπει να μάθουμε τα βασικά για το πώς λειτουργεί το σώμα μας. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πολλές γυναίκες είναι εγγενώς σεξουαλικές και δεν χρειάζονται κανέναν άλλον για να μας κάνει έτσι.

Μύθος #7: Οι γυναίκες πρέπει να αυνανίζονται για να είναι ενδυναμωμένες

Παράλληλα με την αφήγηση των γυναικών που αυνανίζονται ως μορφή αποπλάνησης, υπάρχει και αυτή των γυναικών που αυνανίζονται ως φεμινιστική δήλωση. Αυτή η τελευταία εικόνα μπορεί να φαίνεται ενδυναμωτική, αλλά στην πραγματικότητα αντικειμενοποιεί τις γυναίκες επίσης με διάφορους λεπτούς τρόπους.

Μια προβληματική πτυχή της άποψης του αυνανισμού ως γυναικείας ενδυνάμωσης είναι ότι συχνά υποστηρίζεται ως τρόπος για να νιώσουν οι γυναίκες καλύτερα για το σώμα τους. Αν μπορείς να διεγείρεις τον εαυτό σου και να φτάσεις σε οργασμό, λέει η λογική, θα νιώσεις σέξι.

Όμως, δεν χρειάζεται ό,τι κάνει μια γυναίκα να έχει σχέση με τη σεξουαλική της γοητεία.

Ο αυνανισμός είναι μια προσωπική εμπειρία που μπορεί να απολαύσει κανείς ακόμα και την ημέρα που έχει τη χειρότερη εικόνα για το σώμα του. Κανείς δεν λέει στους άνδρες να αυνανιστούν για να νιώσουν καλύτερα για το σώμα τους επειδή, και πάλι, ο αυνανισμός των ανδρών δεν συνδέεται με την εμφάνισή τους.

Επιπλέον, κάνοντας τον γυναικείο αυνανισμό μια πολιτική δήλωση, επισκιάζουμε το γεγονός ότι είναι κάτι που πολλά σώματά μας κάνουν φυσικά και συμβάλλουμε στο στερεότυπο ότι ο αυνανισμός είναι φυσικός για τους άνδρες και μαθημένος για τις γυναίκες.

Πέρα από αυτό, όμως, οι γυναίκες δεν χρειάζεται να αυνανίζονται για να είναι χειραφετημένες. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα για να είμαστε χειραφετημένες. Απλώς πρέπει να κάνουμε ό,τι θέλουμε.

Εκτιμώ την πρόθεση των φεμινιστριών που υποστηρίζουν τον αυνανισμό ως τρόπο ώστε μια γυναίκα να νιώθει «χειραφετημένη επειδή είναι σε θέση να προσφέρει ηδονή στον εαυτό της». Ο αυνανισμός μπορεί να είναι μια φεμινιστική πράξη αν, κάνοντάς τον, απορρίπτεις όλες τις ανοησίες που σου έχουν διδάξει σχετικά με τη (μη) σεξουαλικότητα των γυναικών.

Όμως, όταν μπαίνω κάτω από τα σκεπάσματα ή στο ντους, η γυναικεία χειραφέτηση είναι συνήθως το τελευταίο πράγμα που σκέφτομαι. Είμαι απλώς συγκεντρωμένη στις δικές μου φαντασιώσεις – ή τουλάχιστον προσπαθώ να είμαι.

Όταν σκέφτομαι την αυτοπεποίθηση ή την ανεξαρτησία μου εξαιτίας όλων αυτών των αφηγημάτων, αυτές οι σκέψεις, όπως και εκείνες που προκύπτουν από την αντικειμενοποίηση του γυναικείου αυνανισμού, είναι αποσπασματικές. Ξαφνικά νιώθω πίεση να νιώσω χειραφετημένη μετά, αντί απλώς σωματικά ανακουφισμένη.

Ας αποφύγουμε λοιπόν να δώσουμε στις γυναίκες ένα ακόμα πράγμα που νιώθουν ότι πρέπει να κάνουν, συμφωνείτε;

***

Αυτό που έχουν κοινό όλοι αυτοί οι μύθοι είναι ότι παίρνουν μια βαθιά προσωπική εμπειρία και την ορίζουν για άλλους ανθρώπους. Η ρουτίνα του αυνανισμού μας ανήκει αποκλειστικά σε εμάς, και μπορεί να είναι ό,τι εμείς την κάνουμε.

Άνθρωποι όλων των φύλων έχουν οικειοποιηθεί τον γυναικείο αυνανισμό για διαφορετικούς σκοπούς, αλλά τελικά, δεν χρειάζεται να έχει κάποιο σκοπό. Δεν χρειάζεται να αυνανίζεσαι ως ένα σέξι σόου, ως επίδειξη αρρενωπότητας ή θηλυκότητας, ή ως μέσο χειραφέτησης. Μπορείς να το κάνεις απλώς επειδή το θέλεις.

Η κοινωνία και τα μέσα ενημέρωσης λατρεύουν να δίνουν στις πράξεις των γυναικών μεγαλύτερη σημασία από όση έχουν – και να κάνουν τις γυναίκες να είναι περισσότερα από όσα είναι. Αλλά δεν χρειάζεται να είμαστε, ειδικά στις πιο ιδιωτικές μας στιγμές. Δεν είμαστε αντικείμενα ή ενσαρκώσεις κάποιου ιδανικού.

Για μια φορά, ας αφήσουμε τις γυναίκες να είναι άνθρωποι που απλώς κάνουν αυτό που θέλουν – όποιο κι αν είναι αυτό.